قانون ثبت شرکت ها و لایحه ی اصلاحی

سه شنبه 24 دی 1398 03:19 ب.ظ


قانون ثبت شرکت ها و لایحه ی اصلاحی 1347 در رابطه با ضرورت قرداد کتبی شرکت و مندرجات آن
در این گفتار به دو سوال باید پاسخ داد:آیا قرارداد شرکت باید کتبی باشد؟و در صورتی که پاسخ مثبت است،چه نکاتی باید در آن قید شود؟
قانون تجارت ایران در مورد اینکه شرکت باید به موجب قرارداد کتبی باشد یا خیر سکوت کرده است،اما مسلم است که در حقوق ایران در صورتی شرکت می تواند ایجاد شود که قرارداد آن به صورت کتبی تنظیم گردد،حتی تنظیم کتبی شرکتنامه موثر نخواهد بود مگر آنکه با توجه به مواد 47 و 48 قانون ثبت اسناد و املاک به ثبت برسد.هیئت عمومی دیوان عالی کشور این نکته را هم در مورد شرکت مدنی و هم در مورد شرکت تجاری مورد تاکید قرار داده است.برای مثال،هر گاه چند نفر قراردادی مبنی بر تشکیل یک شرکت نسبی امضا کرده باشند،تا زمانی که قرارداد در دفتر اسناد رسمی ثبت نشود،شرکت نسبی با شرایطی که در شرکتنامه آمده است،تشکیل نخواهد شد.اما آیا می توان گفت که قرارداد امضا شده در صورت عدم ثبت در دفتر اسناد رسمی ،موجد هیچ گونه تعهدی نیست؟

جواب البته منفی است،زیرا ماده ی 220 قانون تجارت تاکید می کند شرکتی که مطابق مقررات قانون مزبور به شکل یکی از شرکت های مندرج در این قانون درنیامده باشد،شرکت تضامنی تلقی خواهد شد.در مثال مذکور،شرکت نسبی به دلیل عدم ثبت در دفتر اسناد رسمی،به صورت نسبی وجود ندارد،ولی کاملاَ غیر موجود نیست،بلکه یک شرکت موجود تضامنی است.این قاعده که قانون گذار برای حفظ حقوق اشخاص ثالث وضع کرده است،در مواردی ایجاد اشکال می کند.فرض کنیم قرارداد شرکت مبنی بر تشکیل یک شرکت تضامنی منعقد شده باشد.اگر شرکتنامه در دفتر اسناد رسمی ثبت نشود،شرکت به وجود نیامده است،با اعمال ماده ی 220 قانون تجارت،شرکت تضامنی تلقی خواهد شد.این امر نیز می تواند از دلایلی محسوب شود که گفتیم ایجاب می کند ماده ی 220 قانون تجارت به نحوی تغییر یابد که به جای آنکه شرکت تضامنی تلقی شود،نادیده گرفته شده،شرکا مسئول تضامنی تلقی گردند.
به هر حال،در عمل شرکایی که شرکتنامه را تنظیم کرده اند،آن را با مدارک دیگر به اداره ی ثبت شرکت ها می دهند تا به ثبت برسد،ولی همان طور که گفتیم و مواد 47 و 48 قانون ثبت هم مقرر کرده اند،شرکتنامه را می توان در دفتر اسناد رسمی تنظیم کرده و اعتبار آن حتماَ به این نیست که در اداره ی ثبت شرکت ها به ثبت برسد.مع ذلک،ثبت قرارداد شرکت در دفتر اسناد رسمی به معنای ثبت شرکت نیست و به شرکت،شخصیت حقوقی اعطا نمی کند،مگر اینکه شرایط دیگری که قبلاَ در مطالب قبلی به آن ها اشاره کردیم نیز موجود باشد.

قانون ثبت شرکت
مندرجات قرارداد شرکت:
قانون تجارت در مورد اینکه قرارداد شرکت(شرکتنامه)باید حاوی چه نکاتی باشد،سکوت کرده است.قانون ثبت شرکت ها و نیز لایجه ی اصلاحی 1347 فقط به مندرجات اساسنامه اشاره می کنند،اما به اینکه «قرارداد شرکت» که میان موسسان اولیه شرکت تنظیم می شود باید چه شروطی داشته باشد اشاره ای ندارند.آنچه مسلم است،قرارداد شرکت باید متضمن امضای شرکا یا نمایندگان قانونی آن ها باشد والا اعتبار نخواهد داشت.
در عمل،تشکیل دهندگان شرکت از ورقه های نمونه ای که اداره ی ثبت شرکت ها تهیه و منتشر کرده است،استفاده می کنند.در این نمونه ها،مواردی که باید در شرکتنامه یا اساسنامه قید شود،معین شده است،بدون آنکه جنبه ی حصری داشته باشد.برخی از این موارد عبارت اند از:نام شرکت،نوع شرکت(سهامی،تضامنی و غیره) ،موضوع شرکت،مرکز اصلی و نشانی شرکت،اسامی شرکا یا موسسان و محل اقامت آن ها،زمان تشکیل شرکت و مدت آن،سرمایه ی شرکت اعم از نقدی و غیر نقدی،میزان سهم الشرکه ی شرکا،مدیران شرکت و اختیارات آن ها و اشخاصی که حق امضا دارند،موقع رسیدگی به حساب و ترتیب تقسیم سود شرکت،فسخ شرکت،محل شعب شرکت،و بازرسان شرکت.
ماده ی 197 قانون تجارت مقرر می کند:در ظرف ماه اول تشکیل هر شرکت،خلاصه شرکتنامه و منضمات آن،طبق نظامنامه ی وزارت عدلیه اعلان خواهد شد.ماده ی 6 نظامنامه ی قانون تجارت وزارت عدلیه(مصوب 1311) نیز اعلان شرکتنامه و منضمات آن در مجله ی رسمی دادگستری و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت پیش بینی کرده است.در نتیجه،تشکیل شرکت موکول به این نیست که شرکتنامه،یعنی قرارداد ایجاد شرکت،حتماَ برای اطلاع عموم منتشر شود،بلکه شرکت به صرف اینکه قرارداد آن تنظیم و امضا گردد،در صورت وجود شرایط دیگر تشکیل که قبلاَ از آن ها صحبت کرده ایم،تشکیل می شود.
در حقوق ما تشکیل شرکت موکول به این است که شرکتنامه ی رسمی منعقد شود،اما برای اینکه شرکت ایجاد شود و شخصیت حقوقی پیدا کند،نه ثبت آن در دفتر شرکت ها ضروری است و نه نشر شرکتنامه و اعلان آن.به همین دلیل،ماده ی 198 قانون تجارت تاکید می کند که اگر به علت عدم رعایت ماده ی 197 این قانون بطلان عملیات شرکت(و نه خود شرکت)اعلام گردید«...هیچ یک از شرکا نمی توانند این بطلان را در مقابل اشخاص ثالثی که با آن ها معامله کرده اند،عذر قرار دهند».
اما شرکتی که در اداره ی ثبت شرکت ها ثبت نشده و به تبع آن،شرکتنامه اش اعلان نگردیده است،ممکن است با خطر انحلال مواجه شود.در واقع،ماده ی 2 قانون ثبت شرکت ها(مصوب 1310) ،ثبت شرکت های تجاری را الزامی تلقی کرده و برای مدیران شرکتی که به ثبت نرسیده باشد،جزای نقدی معین نموده و اضافه کرده است که«...در صورت تقاضای مدعی العموم،حکم انحلال شرکت متخلف نیز صادر خواهد شد».
ثبت شرکت فکر برتر آماده ی پاسخگویی به کلیه ی سوالات  شما در زمینه های حقوقی و ثبتی نظیر ثبت شرکت و ثبت برند می باشد.
شما همواره می توانید سوالات خود را با ما در میان بگذارید.



 
شرکت سهامی خاص شرکتی است بازرگانی که تمام سرمایه ی آن منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده و سرمایه ی آن منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده و سرمایه ی آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام،محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.سرمایه ی شرکت سهامی خاص بوسیله ی خود موسسین تامین می شود و چنین شرکتی نمی تواند سهام خود را پذیره نویسی یا برای فروش در بورس اوراق بهادار یا توسط بانک ها عرضه نماید یا به انتشار آگهی و اطلاعیه یا هر نوع اقدام تبلیغاتی برای فروش سهام خود مبادرت ورزد.حداقل سرمایه ی شرکت سهامی یک میلیون ریال می باشد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص:
1-دو برگ اظهارنامه ی شرکت سهامی خاص،تکمیل آن و امضاء ذیل اظهارنامه  توسط کلیه ی سهامداران.
2-دو جلد اساسنامه ی شرکت سهام خاص که ذیل تمام صفحات آن به امضاء کلیه ی سهامداران رسیده باشد.
3-دو نسخه صورت جلسه ی مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
4-دو نسخه صورت جلسه ی هیئت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد.
5-فتوکپی شناسنامه کلیه ی سهامداران و بازرسین برابر اصل شود.
6-ارائه ی گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه ی شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در آن جا باز شده است.
تذکر:در صورتی که مقداری از سرمایه ی شرکت آورده ی غیر نقدی باشد(اموال منقول و غیر منقول)ارائه ی تقویم نامه ی کارشناس رسمی دادگستری الزامی است و در صورتی که اموال غیر منقول جزء سرمایه ی شرکت قرار داده شود ارائه ی اصل سند مالکیت ضروری است.
7-ارائه ی مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس اداره ی ثبت شرکت ها
8-کپی کارت ملی
توجه:کلیه ی شرکت های سهامی خاص موظفند یک جلد دفتر سهام جهت ثبت سهام شرکت تهیه نمایند و تغییرات سهام نیز طبق مقررات در آن ثبت گردد.
در صورت کامل بودن مدارک ابرازی ،کارشناس اداره ی ثبت شرکت ها نسبت به تهیه ی پیش نویس آگهی ثبت اقدام و پس از تایید مسئولین اداره ی ثبت شرکت ها تحویل متقاضی می شود.متقاضی بایستی حق الثبت و حق الدرج آگهی تاسیس شرکت در روزنامه را پرداخت نماید و مدارک را به قسمت ثبت دفاتر اداره ی ثبت شرکت ها تحویل داده و مسئول مربوطه پس از ثبت در دفتر و تعیین شماره ی ثبت سهامداران(که خود یا از سهامداران بوده یا وکیل رسمی شرکت می باشد)با قید(ثبت با سند برابر است)امضاء اخذ می نماید و سپس آگهی تایپ شده باید به امضاء رئیس اداره ی ثبت شرکت ها برسد.
یک نسخه از مدارک ضبط و در پرونده ی شرکت در بایگانی اداره ی ثبت شرکت ها نگهداری خواهد شد و یک نسخه ی دیگر از مدارک( اظهارنامه ی یک برگ،اساسنامه ی یک جلد،صورت جلسه ی مجمع عمومی موسسین یک نسخه و صورت جلسه ی هیات مدیره یک نسخه)ممهور به مهر اداره شده و تحویل متقاضی می گردد.
نسخه ی دوم آگهی تاسیس جهت درج در روزنامه ی کثیرالانتشار شرکت تحویل و نسخه ی اول آگهی تایپ شده را جهت درج در روزنامه ی رسمی جمهوری اسلامی ایران(پس از پرداخت حق الدرج که توسط مسئول مربوطه تعیین می شود)تسلیم می نماید.
چند نکته:
-انتخاب مدیر عامل باید با ارسال یک نسخه ی صورت جلسه هیات مدیره به اداره ی ثبت شرکت ها به ثبت برسد.در عین حال مدیر عامل نمی تواند مدیریت عامل بیش از یک شرکت را داشته باشد.
-پس از تشکیل و ثبت شرکت سهامی خاص هیات مدیره می باید حداکثر ظرف یک هفته از تاریخ ثبت نسبت به تهیه ی دفاتر قانونی شرکت(روزنامه-کل)و پلمپ دفاتر در اداره ی ثبت شرکت ها اقدام نماید.
-طبق ماده ی 48 قانون مالیات های مستقیم شرکت های سهامی موظفند ظرف مدت یک ماه از تاریخ ثبت نسبت به پرداخت مبلغ دو در هزار حق تمبر(با توجه به مبلغ سرمایه) به ادارات دارایی مراجعه نمایند عدم انجام امر مذکور در مهلت مقرر مشمول جریمه می شود.
-چنانچه تصمیمات مجامع عمومی شامل یکی از موارد مشروحه ی ذیل باشد یک نسخه از صورت جلسه ی مربوطه جهت ثبت و درج در روزنامه ی رسمی به اداره ی  ثبت شرکت ها تقدیم می گردد:
1.انتخاب مدیران و بازرسان
2.تصویب ترازنامه
3.کاهش یا افزایش سرمایه ی شرکت و یا هر گونه تغییر در موارد اساسنامه
4.انحلال شرکت و نحوه ی تصفیه ی آن
در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده شرکت را منحل  نماید ،با تعیین روز تصفیه و آدرس محل تصفیه صورت جلسه ی انحلال ظرف مدت 5 روز از تاریخ تشکیل مجمع عمومی به اداره ی ثبت شرکت ها ارسال می شود ،تا پس از  ثبت در روزنامه ی رسمی آگهی شود.
ثبت   آماده ی پاسخگویی به کلیه ی سوالات  شما در زمینه های حقوقی و ثبتی نظیر ثبت شرکت و ثبت برند می باشد.
شما همواره می توانید سوالات خود را با ما در میان بگذارید.


نکاتی مفید راجع به ثبت تغییرات شرکت

دوشنبه 23 دی 1398 12:10 ب.ظ

 

 
شرکت های تجاری و موسسات که در دفتر ثبت شرکت ها به ثبت رسیده اند می توانند در امور کلی شرکت مانند محل شرکت یا موضوع آن تغییراتی بدهند . این تغییرات باید به ثبت برسند.
به موجب قانون ، در هر موقع که تصمیماتی راجع به تمدید مدت شرکت زائد بر مدت مقرر یا انحلال شرکت قبل از مدت معینه با تغییر در تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تغییر اسم شرکت یا تبدیل دیگر در اساسنامه یا تبدیل و خروج بعضی از شرکای ضامن از شرکت اتخاذ شود و همچنین در هر موقع که مدیر یا مدیران شرکت تغییر یابد و یا تصمیمی نسبت به مورد معین اتخاذ شود مقررات راجع به ثبت و انتشار باید در مورد تغییرات حاصله رعایت شود.

بنابراین، انتشار تغییراتی که در وضعیت شرکت ثبت شده ایجاد می شود ، ضروری می باشد. نتیجه عدم انتشار مواردی که نظام نامه به عهده مدیران گذاشته است این است که اولاَ مدیران ممکن است مطابق قواعد عام ، به سبب خطای خود ، محکوم به جبران خسارت اشخاص ثالث شوند و ثانیاَ اشخاص ثالث می توانند این تغییرات را نادیده بگیرند ؛ چه تغییراتی که به نظر آن ها نرسیده در مقابل آن ها قابل استناد نیست.
با توجه به آنچه آمد، در این مقاله برآنیم تا به مهم ترین نکات راجع به تغییر اساسنامه شرکت ، تغییر نشانی ، تغییر نام ، تغییر موضوع ، تغییر آدرس ، افزایش سرمایه ، کاهش سرمایه ، تبدیل شرکت ، تغییر تابعیت شرکت ، تغییر مدت زمان شرکت و ... بپردازیم. با ما همراه باشید.
- اساسنامه شرکت قانون اساسی شرکت است و اکثریت عادی صاحبان سهام نمی توانند تغییراتی در آن بدهند و کلیه موضوعاتی که در اساسنامه شرکت ذکر می گردد بدون تصمیم مجمع عمومی فوق العاده قابل تغییر نیست. لذا باید حتی المقدور در موقع تنظیم اساسنامه شرکت جزئیاتی را که ممکن است در طول مدت حیات شرکت تغییراتی را ایجاب کند که اهمیت اساسی ندارد در اساسنامه ذکر ننمود تا در هر مورد احتیاج به دعوت مجمع عمومی فوق العاده نباشد . مثلاَ نشانی شرکت . در صورتی که نشانی دقیق شرکت در اساسنامه قید شده باشد، در هر موقع که مقر شرکت تغییر کند، لازم خواهد شد که اساسنامه شرکت نیز تغییر کند و هیات مدیره باید مجمع عمومی فوق العاده را برای تغییر ماده اساسنامه مربوط به مرکز شرکت دعوت کند و این دعوت متضمن تشریفات و هزینه برای شرکت خواهد بود. اما چنانچه مرکز اصلی شرکت شهر معینی تعیین شود و تعیین نشانی شرکت به اختیار هیات مدیره باشد، تغییر نشانی شرکت فوق العاده سهل و آسان خواهد بود. به این جهت در اغلب اساسنامه ها با تعیین مرکز اصلی شرکت در شهر معینی تعیین نشانی شرکت را در آن شهر به اختیار هیات مدیره واگذار می کنند.
در این صورت در مجمع عمومی موسس هیات مدیره نشانی شرکت را اعلام می کند تا اقامتگاه شرکت معلوم گردد. اگر شرکت هنوز محل معینی را برای مقر خود انتخاب نکرده باشد، نشانی موقتی که ممکن است نشانی یکی از مدیران باشد، به عنوان نشانی موقت شرکت تعیین می شود تا بعد از پیدا کردن محل مناسبی نشانی قطعی شرکت از طرف هیات مدیره تعیین گردد.
- در بعضی از موارد ممکن است تصمیم گرفته شود که موضوع شرکت تغییر کند. موضوع شرکت در حقیقت همان چیزی است که شرکت به خاطر آن سرمایه گذاری کرده و تاسیس گردیده است .
در بعضی از کشورها مانند انگلستان موضوع شرکت را نمی توان تغییر داد. ولی قوانین ایران تغییر موضوع شرکت را منع ننموده است .تغییر موضوع شرکت، در صلاحیت مجمع عمومی صاحبان سهام است که متعاقب تصویب و اعلام مراتب به اداره ثبت شرکت ها و آگهی جهت اطلاع عموم انجام می شود. پیش از هر اقدامی جهت ثبت ، چنانچه موضوع شرکت نیاز به مجوز داشته باشد می بایست نسبت به اخذ مجوز اقدام نمایید.
- همان طور که می دانیم، هر شرکت باید برای فعالیت خود، نامی تعیین کند تا به واسطه آن فعالیت و عملکرد خود را از دیگران تفکیک و متمایز نماید. نام شرکت گاه به فعالیت شرکت بستگی دارد و گاه ممکن است از اسم یک یا چند نفر از شرکا تشکیل شده باشد. اسم شرکت الزاماَ اسم تجاری آن نیست ، ولی چون شرکت تحت این عنوان تجارت می کند، معمولاَ اسم شرکت اسم تجاری او نیز هست و از این نظر، دارای ارزش اقتصادی بوده، قسمتی از دارایی شرکت را تشکیل می دهد که قابل انتقال است. به همین دلیل، جز در مورد شرکت تضامنی ، اگر اسم شرکت اسم یکی از شرکا باشد، پس از خروجش از شرکت ، نمی تواند بدون عوض تغییر اسم شرکت را تقاضا بکند، چه اسم مزبور متعلق به شرکت است و جزء دارایی او محسوب می شود.

 




- شرکت ممکن است برای مدت معین و یا برای مدت نامحدودی تعیین شود. چنانچه شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد، در پایان مدت باید منحل گردد و امور خود را تصفیه کند. البته اگر شرکت دارای منافع سرشار باشد اغلب شرکاء مایلند شرکت به کار خود ادامه دهد. در این صورت قانون اجازه داده است که صاحبان سهام بتوانند مدت شرکت را با رای اکثریت صاحبان سهام در مجمع عمومی فوق العاده تمدید نمایند . چنانچه تصمیم مجمع عمومی فوق العاده قبل از پایان مدت شرکت اتخاذ شود، تصمیم مزبور برای کلیه صاحبان سهام لازم الرعایه است و شرکت به کار خود ادامه می دهد. شایان ذکر است، تصمیم برای امتداد مدت شرکت حتماَ باید قبل از پایان مدت شرکت اتخاذ شود تا اعتبار داشته باشد.
- از آنجا که تابعیت امری نیست که آن را به اختیار اشخاص و سهامداران شرکت محول کرد و اعطاء یا سلب تابعیت از جمله اختیارات دولت ها و جزء قوانین آمره به شمار می آید، لذا به موجب ماده 74 قانون تجارت ، هیچ مجمع عمومی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر دهد و به تعهدات صاحبان سهام با هیچ اکثریتی نمی توان افزود. علاوه بر این ، هیچ مجمعی ( اعم از عادی یا فوق العاده ) با هیچ اکثریتی نمی تواند در مورد افزایش تعهدات صاحبان سهام یا نسبت به اسقاط دعوی مسئولیت علیه مدیران شرکت توسط صاحبان سهام اتخاذ تصمیم نماید.
- از جمله رایج ترین تغییرات، تغییرات در سرمایه شرکت است . تغییرات در سرمایه شرکت، عبارت است از افزایش سرمایه اولیه یا کاهش و تقلیل سرمایه موجود به میزان کمتر که از مهم ترین تصمیماتی است که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام اتخاذ می نمایند. لازم به توضیح است، در صورت افزایش سرمایه شرکت، صاحبان سهام موظف نیستند در افزایش سرمایه مشارکت نمایند و همچنین اگر تقلیل سرمایه شرکت باعث تضییع حقوق طلبکاران گردد تقلیل سرمایه مزبور مجاز نیست.
در این رابطه، ماده 222 قانون تجارت مقرر می دارد : هر شرکت تجاری می تواند در اساسنامه خود قید کند که سرمایه اولیه خود را به وسیله تادیه اقساط بعدی از طرف شرکاء یا قبول شریک جدید زیاد کرده و یا به واسطه برداشت از سرمایه آن را تقلیل دهد. در اساسنامه حداقلی که تا آن میزان می توان سرمایه اولیه را تقلیل دارد صراحتاَ معین می شود. کمتر از عشر سرمایه اولیه شرکت را حداقل قرار دادن ممنوع است. بنابراین در صورتی که افزایش یا تقلیل سرمایه شرکت در اساسنامه پیش بینی شده باشد اشکال قانونی متصور نیست ، در موردی هم که چنین موضوعی در اساسنامه شرکت پیش بینی نشده باشد، باز افزایش یا تقلیل سرمایه اشکالی ندارد ، زیرا همان طور که اشاره شد، مجمع عمومی فوق العاده حق دارد هر نوع تغییری را که لازم بداند در اساسنامه بدهد.
- در رابطه با تغییر نوع شرکت باید گفت : تغییر نوع شرکت های سهامی به شرکت های دیگر در قانون تجارت ایران پیش بینی نشده است. تنها ماده ای که در قانون تجارت ایران تبدیل نوع شرکتی را به شرکت دیگر پیش بینی می کند، ماده 135 است که تبدیل شرکت تضامنی و نسبی را به شرکت سهامی تجویز می کند، اما برای شرکت های دیگر حق چنین تبدیلی پیش بینی نشده است. ولی با در نظر گرفتن مفاد ماده 74 قانون تجارت که فقط تغییر تابعیت و افزایش تعهدات صاحبان سهام را ممنوع می سازد، می توان نتیجه گرفت که چون تبدیل شرکت سهامی منع نشده است، تبدیل شرکت سهامی به شرکت با مسئولیت محدود با تصویب مجمع عمومی فوق العاده جایز است، زیرا در این صورت به تعهدات شرکاء چیزی اضافه نمی شود. ولی در مورد تبدیل شرکت سهامی به شرکت تضامنی یا نسبی چون این تبدیل متضمن افزایش تعهدات صاحبان سهام است، رضایت کلیه صاحبان سهام لازم است . عملاَ تبدیل شرکت سهامی به شرکت تضامنی یا نسبی فوق العاده نادر است، زیرا چنین تبدیلی به نفع صاحبان سهام نیست . تبدیل نوع شرکت شخصیت حقوقی شرکت را از بین نبرده و شرکتی که تبدیل شده است، کارهای شرکت سابق را ادامه می دهد ، بدون آن که وقفه ای حاصل گردد و تنها مزیت آن بر انحلال و تشکیل شرکت دیگری این است که تشریفات ثبت و پرداخت حق الثبت مجدد دیگر مورد پیدا نمی کند.
- همان طور که می دانیم، هر شرکت تجاری به دلیل داشتن شخصیت حقوقی، دارای اقامتگاهی است که مستقل از اقامتگاه شرکاست و باید معین شود. فواید تعیین اقامتگاه شرکت عبارت اند از :
1- هر گاه قانون برای تاسیس شرکت در محل های خاص ( مثل مناطق آزاد تجاری ) تسهیلاتی ( از جمله تسهیلات مالیاتی ) معین کرده باشد، اثبات وقوع اقامتگاه شرکت در این محل ها مزایایی دربردارد.
2- اقامتگاه شرکت معین می کند که شرکت تابعیت چه کشوری را دارد.
3- دادگاه صلاحیتدار برای صدور حکم ورشکستگی شرکت ، دادگاه محل اقامت خود شرکت است. برای صدور حکم ورشکستگی شرکت ، طلبکاران فقط باید به دادگاه محل اقامت شرکت مراجعه کنند.
4- برای اقامه دعوا علیه شرکت نیز طلبکاران علی الاصول می توانند به دادگاهی مراجعه کنند که اقامتگاه شرکت در حوزه آن واقع است.
شایان ذکر است، اقامتگاه شرکت در اساسنامه یا شرکتنامه معین می شود. در این صورت تغییر اقامتگاه تابع تغییر اساسنامه یا شرکتنامه خواهد بود. آنچه مسلم است این است که تغییر اقامتگاه نباید موجب تشدید تعهدات شرکا شود. بنابراین ، اگر تغییر اساسنامه موجب تشدید تعهدات بعضی شرکا شود فقط توافق کلیه شرکا قادر به تغییر اقامتگاه شرکت خواهد بود.
مع ذلک ، چون تغییر اقامتگاه شرکت در تغییر تابعیتش تاثیر دارد ، تغییر اقامتگاه تا آن حد مجاز و موثر است که به تغییر تابعیت شرکت نینجامد، والا تغییر اقامتگاه در همان شرایطی صورت خواهد گرفت که تغییر تابعیت شرکت صورت می گیرد. البته صرف تغییر نشانی شرکت از محلی به محل دیگر یک شهر، تغییر اقامتگاه تلقی نمی شود تا لازم باشد که برای انجام دادن آن اساسنامه تغییر کند.
- مجمع عمومی فوق العاده ، در دعوت اول با حضور دارندگان بیش از نصف سهامی که حق رای دارند و در دعوت دوم با حضور دارندگان بیش از یک سوم سهامی که حق رای دارند با اکثریت دو سوم آراء حاضر در جلسه رسمی مبادرت به هر گونه تغییر یا اصلاح در مواد اساسنامه می نماید.
- صاحبان سهام ( مجامع عمومی) با هیچ اکثریتی نمی توانند برخلاف قوانین آمره اتخاذ تصمیم نمایند. به عنوان مثال، قانون گذار به منظور حمایت از حقوق صاحبان سهام ، مجامع عمومی را از هرگونه تصمیم گیری که موجبات تضییع حقوق سهامداران را فراهم نماید، ممنوع می کند. بنابراین مجمع عمومی فوق العاده حق ندارد تعهدات سهامداران را بدون رضایت آنان افزایش دهد. مگر اینکه کلیه صاحبان سهام به این امر راضی باشند. ماده 159 ل. ا. ق. ت در این خصوص مقرر می دارد : " افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود در صورتی که برای صاحبان سهام ایجاد تعهد کند، ممکن نخواهد بود مگر آنکه کلیه صاحبان سهام با آن موافق باشند ". همچنین هیچ مجمعی نمی تواند به نحوی از انحاء حق صاحبان سهام را مورد اقامه دعوا یا حتی محدود نماید. 

 


سه روش ثبت علامت تجاری بین المللی

دوشنبه 9 دی 1398 02:54 ب.ظ


 
این مقاله به منظور کمک و راهنمایی متقاضیان در تسهیل امر ثبت بین المللی علائم تجاری توسط اداره مالکیت صنعتی تهیه و تدوین گردیده است . برای این امر، در ابتدا لازم است متقاضی ثبت مزبور با روند ثبت بین المللی علائم تجاری از طریق سیستم مادرید آشنا گردد. بدین ترتیب که اداره مالکیت صنعتی پس از دریافت اظهارنامه بین المللی و تایید ثبت علامت مورد نظر در ایران ، آن را برای دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری در ژنو ارسال خواهد کرد. متقاضی ثبت بین المللی علامت تجاری علاوه بر تکمیل اظهارنامه بین المللی باید مبلغ مقطوعی را به فرانک سوئیس ( 653 فرانک برای علائم سیاه و سفید و 903 فرانک سوئیس جهت علائم رنگی ) برای این ثبت به دفتر بین المللی بپردازد و همینطور مبلغ دیگری را برای ثبت علامت در هر یک از کشورها و نیز کالا و خدمات مازاد بر سه طبقه ( هر یک 73 فرانک ) به شماره حساب های مربوطه که در انتهای اظهارنامه ها درج شده است، واریز نمایند.

امتیاز این سیستم اینست که متقاضی با ثبت یا تسلیم یک فرم اظهارنامه بین المللی به ( زبان انگلیسی یا فرانسه ) می تواند در صورت تمایل در 73 کشور طرف قرارداد یا تعدادی از آن ها بسته به انتخاب خود حمایت از علامت تجاری خود را درخواست و کسب نماید. این دفتر نیز به نوبه خود پس از ثبت علامت در دفتر ثبت بین المللی پس از انجام بررسی های مقتضی آن را برای ادارات مالکیت صنعتی کشورهای مورد نظر تعیین شده در اظهارنامه ثبت بین المللی که حمایت از علامت تجاری در آن کشورها درخواست شده است خواهد فرستاد.
لازم به ذکر است که هر یک از کشورهای مزبور علامت مورد نظر را بر اساس مقررات ماهوی خود بررسی کرده و از این اختیار برخوردارند که چنانچه حمایت از علامت مزبور را مغایر با مقررات ملی خود تشخیص دهند، آن را رد نمایند در غیر این صورت علامت مزبور در آن کشور برای مدت 20 سال ( 10 سال حمایت اولیه و در صورت تجدید علامت برای 10 سال آتی ) قابل حمایت خواهد بود.
اولین اقدام جهت حمایت از علامت تجاری و برخورداری از حقوق مرتبط با آن ثبت علامت در بعد داخلی و ملی طبق کنوانسیون پاریس می باشد. با نگرشی بر تاریخچه این کنوانسیون در خصوص حمایت از مالکیت صنعتی در می یابیم که به منظور حمایت از علائم تجاری در سطح بین المللی به موجب کنوانسیون مزبور صاحب علامت ( شخص حقیقی یا حقوقی ) می بایست به طور جداگانه تعدادی تقاضانامه را در ادارات کشورهای مختلف عضو به زبان های گوناگون با پرداخت هزینه های متفاوت و صرف زمان و طولانی، تودیع نماید. به همین منظور جهت تسهیل روند ثبت بین المللی و تحصیل حقوق ناشی از آن تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس اتحادیه بین المللی را جهت حمایت از مالکیت صنعتی در راستای کنوانسیون مزبور تشکیل داده و در آن سیستم مادرید را به عنوان دستورالعمل ثبت بین المللی علائم تجاری تصویب نمودند.
این سیستم شامل دو معاهده :
موافقتنامه مادرید مورخ 1891 و پروتکل مرتبط با آن مصوب 1989 می باشد. به موجب سیستم مادرید، علامت با توجه به قوانین داخلی هر کشور مورد بررسی قرار می گیرد و سپس وارد طریق بین المللی خود می شود یعنی ثبت بین المللی علائم تجاری در مرحله اول با ثبت ملی در اداره کشور مبدا صورت می گیرد و سپس به صورت اتوماتیک با تعیین کشورهای مورد نظر در سطح بین المللی انجام می شود بنابراین امتیاز استفاده از آن در ساده ، ارزان و موثر بودن آن می باشد. یعنی تنها به وسیله یک تقاضانامه بین المللی واحد به یک زبان ( فرانسوی یا انگلیسی ) و پرداخت یک تعرفه به فرانک سوئیس، تحصیل و تامین حمایت از علائم تجاری یا خدماتی در کشورهای تعیین شده در فرم درخواست میسر می گردد. همچنین در صورتیکه هرگونه تغییری در علامت ثبت شده اساسی و ملی از جانب دارنده آن صورت گیرد از قبیل تغییرات در نام ، آدرس ، مالکیت ، تمدید و غیره در سطح بین المللی می توان با تکمیل فرم های مربوطه و پرداخت هزینه ای اندک آن ها را اعمال نمود و دیگر اینکه اداره مبدا نیز از انجام طبقه بندی کالاها و خدمات و انتشار علائم در روزنامه رسمی کشور متبوع خویش بی نیاز است. در واقع ثبت بین المللی مجموعه ای از ثبت های ملی طبق مقررات داخلی هر کشور تعیین شده می باشد.
این سیستم به وسیله دفتر بین المللی وایپو اداره می شود، هر کشور عضو کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی می تواند عضو موافقت نامه ، پروتکل و یا هر دو آن ها گردد. تقاضای بین المللی باید توسط اداره مبدا به دفتر بین الملل تقدیم شود و در صورتیکه تقاضای بین المللی مستقیماَ توسط متقاضی به دفتر بین الملل ارائه شود فاقد اعتبار بوده و مسترد می گردد. دفتر بین الملل تقاضانامه بین المللی را از نظر داشتن شرایط لازم و تطبیق آن با مفاد موافقتنامه با پروتکل و مقررات اجرائی مشترک به ویژه آن هایی که مربوط به تعیین کالاها و خدمات و طبقه آن ها می باشد و همچنین این مورد که آیا تعرفه ها و هزینه های درخواستی پرداخت شده اند یا خیر، را مورد بررسی قرار می دهد.
این دفتر در صورت وجود ایرادات ، اداره مبدا و تودیع کننده را مطلع نموده و این اشکالات می بایست ظرف مدت سه ماه تصحیح و مسترد شوند. در صورت نبودن اشکالات در تقاضای بین المللی، علامت در دفتر ثبت بین المللی مندرج و سپس در مجله علائم تجاری بین المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی به چاپ می رسد و دفتر مذکور آن را به هر یک از کشورهای تعیین شده در تقاضانامه ابلاغ می نماید و از تاریخ ثبت بین المللی یا تقاضای آن، حمایت از علامت در هر یک از کشورهای تعیین شده، انجام خواهد شد.
تقدیم اظهارنامه برای ثبت بین المللی از جانب اداره مبدا بایستی ظرف مدت 2 ماه از تاریخ ثبت اساسی به دفتر بین الملل صورت گیرد. ثبت بین المللی از زمانیکه تقاضا به طور رسمی و قطعی توسط دفتر بین الملل واصل گردد، لحاظ خواهد شد. ثبت بین المللی بایستی هر 10 سال یک بار با پرداخت تعرفه های مشخص تجدید شود، شش ماه قبل از تاریخ انقضاء علامت دفتر بین الملل یادداشتی را برای دارنده علامت یا وکیل وی جهت تجدید علامت ارسال خواهد کرد.

نحوه ثبت علائم بین المللی
معمولاَ در زمینه ثبت علامت تجاری در سایر کشورها ( و به اصطلاح به صورت بین المللی ) سه روش وجود دارد که به ترتیب عبارتند از :
1- ثبت مستقیم در کشور مورد نظر :
در این روش نیاز دارید تا خود حضوراَ و یا توسط وکیل محلی مستقر در آن کشور، اقدام یه ثبت برند خود نمایید. در صورتی که کشورهای زیادی را برای ثبت مدنظر دارید، استفاده از راه های دیگر ثبت بین المللی توصیه می شود.
2- ثبت از طریق ادارات منطقه ای
معمولاَ بین چندین کشور که در یک منطقه جغرافیایی خاصی کنار هم قرار دارند و یا منافع مشترکی را دنبال می نمایند، قراردادهایی مشترک به منظور ثبت و حمایت از علامت تجاری، اختراع و یا طرح صنعتی منعقد شده است و به موجب آن اداره ای ویژه نیز تاسیس شده است. مانند اداره منطقه ای مالکیت صنعتی آفریقا ؛ اداره ثبت علایم تجاری بنلوکس، اداره هماهنگ سازی بازارهای داخلی اتحادیه اروپایی ، سازمان مالکیت فکری آفریقا و مانند آن ها در سایر مناطق جغرافیایی. بنابراین، در صورتی که کشورهای هدف برای ثبت در یک منطقه جغرافیایی خاصی مجتمع هستند، استفاده از این روش ( با در نظر گرفتن شرایط لازم برای استفاده ) می تواند مناسب باشد.
3- ثبت بین المللی
در مورد حقوق بین المللی علائم تجاری ، اختراعات ، طرح های صنعتی ، نشانه های جغرافیایی ، کپی رایت و سایر موضوعات مختلف حقوق مالکیت فکری معاهدات و کنوانسیون های بین المللی بسیاری ( حدود 27 معاهده ) به تصویب کشورها رسیده و عمدتاَ تحت مدیریت سازمان جهانی مالکیت فکری ( وایپو ) در ژنو سوئیس قرار دارند و اجرا می گرند. برخی از معاهدات یادشده مربوط به ماهیت موضوع ( ایجاد حق و تکلیف ) هستند، برخی به نحوی ثبت بین المللی و شرایط شکلی ثبت بین المللی پرداخته اند و برخی دیگر نیز طبقه بندی و دسته بندی موضوعی ثبت ها را تعیین نموده اند.
معاهداتی که در زمینه نحوه ثبت بین المللی می باشند، در صورت عضویت کشورمان به آن ها، مراحل ثبت بین المللی را هم از لحاظ هزینه ، هم از لحاظ زمان و نیز از جهت سایر معضلاتی که ممکن است در مسیر ثبتی رخ دهد، به متقاضی کمک فراوانی می کنند .
بنابراین، معاهداتی را که ایران به آن ها در زمینه ثبت بین المللی ملحق شده است، به متقاضی ثبت کمک می کند تا با تهیه درخواست ثبت بین المللی ( با رعایت شرایط لازم وفق آن معاهدات ) در اداره مربوطه ، و پرداخت هزینه بین المللی ثبت ( به فرانک سوئیس ) بسیاری از دشواری های ثبتی را دیگر متحمل نشود.
معاهدات و کنوانسیون های مربوط در زمینه ثبت بین المللی علامت تجاری
1- موافقتنامه مادرید در زمینه ثبت بین المللی علائم تجاری ( در ایران قابلیت اجرایی دارد )
2- پروتکل مربوط به موافقت نامه مادرید در طمینه ثبت بین المللی علائم تجاری ( در ایران قابلیت اجرایی دارد ) .
از همراهیتان سپاسگزاریم .



آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو